Forum Stats Test Link Test Link Test Link Test Link
Forumlar » Genel » Öldürülen Şairler » Şehit Şair Kemal Ömer BEG (Ş.Küzeci)

Yazar Mesaj   #2574  2017-08-19 08:35 GMT  

Online status admin



Administrators



Mesaj: 1908
Şehir: Ankara
Ülke:
Meslek: Site Yöneticisi
Yaş:

 

Şehit Şair

 Kemal Ömer BEG

Yazan: Şemsettin KÜZECİ

 

 

 

Kerkük, 1966–1988

 

“Kâh gideğ hana kimin

Fala bahana kimin

Felek yakam salmadı

Evim yıkana kimin

Eridim ah çekmeğten

Ruhum çıkana kimin”

Yazdığı içli, cinaslı ve cinasız hoyratlarıyla yürekleri kavuran genç ozan şehit Kemal Ömer Beg 1966 yılında Kerkük, Piryadi semtinde doğdu. Liseyi Kerkük’te bitirdiği yıl cepheye sürüldü. Kemal Ömer iki ateş arasında (Saddam ve Humeyni) kalarak şehit düştü (I988). 

Çocukluğundan itibaren hoyratlara düşkünlüğü son derecedir. Eskilere ait parçaları bantlardan dinlemeye bayılırdı I4 yaşında hoyrat yazmaya başlamıştır Tutulduğu bir sevdaya yazıp söylediği hoyratlar artık dergi ve gazetelerde okunmağa başlar.(l988) .

Daha çok ilgisini çeken tarzlarda yazılmış kitapları kaçırmaz. Kendisini geliştirme çabaları beklemediği bir sonla noktalanmasa Osman Mazlum, Ali Maruf oğlu, Mehmet İzzet Hattat’ yolunda nice eserler verecekti. 

1992‘ de genç şairin hoyrat ve şiirleri toplanıp bir kitap haline getirerek Şemsettin KÜZECİ tarafında Kerkük’te basıldı.

Beyazam qar kiminem 
Şirinem nar kiminem 
Gâh güllem gâh ağlaram   
Mende o yar kiminem 
          
Genç ozan Kemal Ömer’in hoyratlarında düştüğü sevdanın acı ve sevincini çokça görürüz. 

Yardan getti   
Xoş günler yardan getti 
Men vazgeçtim kar ettim 
Ne getti yardan getti
He dedi men senivem 
Başımı yar deng etti 

 Tutku,sevda ölesiye bağlılıktı:.

Çı merdi 
Çı dostu sor çı merdi 
Felek çimen olsaydı 
Gözyaşımda çimerdi 

Yıldızlarla dostluk kuran ‘hoyratçı’ ....

Kim annasın 
Terk edip kim annasın 
Mennen yarın derdini 
Kim desin kim annasın 

 Çığlığını atıyor, hem-kendince-yeni cinaslar arayışındadır. ..

Yaşa xanda 
Ol xancı yaşa xanda
Kimse demez neyivdi 
Gözümnen yaş axanda !        
                        

  Sevdalar,”kara”,”ölümcül”..

Yar çi ezdi 
Çi dögdü yar çi ezdi      
Menim bu miskin gevlim
Öz özün yarcı ezdi   

 İnanılmaz bir hoyrat birikimi hafızasında,bir parça söylendi mi,”Bu şunundur..” diyecek kadar..

Dertli davar
Kesmerem dertli davar 
Her dertlini bir sayma 
Dertli var dertli de var   

 Şair, tutkusu, sevdası olan her Türk gibi, saz ayrılmaz parçasıdır. 

Tel saldım saza yarım 
Kaldırdım yaza yarım 
Xo men Eyüp degilem 
Sabredim naza yarım         

Gerçekten de sabrın da sınırı varmış …!!!                                           . 

                       &  &  &


Kış,ç ok şairde karamsarlık,ümitsizlik nöbetidir.. .

Çox savuğtı qışımız 
Bire birdi dişimiz 
Raqip üzün görmiyeğ 
Hiç düz gelmez işimiz     

Zulüm, şairlerin yaşadığı, ama karşı çıktığı bir durumdur... .

Odun yanı 
Odunluğ odun yanı
Sele yar zulüm etmesin 
Düşünsün o dünyanı        


Hep felek.. 

Qah gideğ xana kimin 
Fala baxana kimin 
Felek yaxam salmadı 
Evim yıxana kimin 
Eridim ax çekmeğten 
Ruhum çıxana kimin       

Genç şairin iç dünyasında daha neler.. Ölüm “yüreğine düşmüş” olmalı ki..

İşlesin işte tapsın 
Yaz bitti qışta tapsın 
Men ölsem menim tekin 
Meger yar dişte tapsın                                                                                                       

Apardılar eşimi 
Gem salmırı peşimi 
Qorxuram düşüm ölüm 
Qurt quş yesin leşimi     
 
Nene biz şad olmadığ 
Mırazımız almadığ 
Aldığ musalla yolun 
Âlem kimin gülmediğ 
  

En acıklı,tiyatrolara,romanlara konu olacak bir tören:Kemal’in  vasiyeti  bu şekildedir; cenazesini sevgilisinin kapısı önünden davul zurna ile geçirirler..  . 

İçenlere içirdin 
Biçenlere biçirdin
Öldüysem cenazamı 
Yar kapsınnan geçirdin  
Gör bağrım yarmağını
Yaramın sarmağını 
Yedi yıl yardan qaldım 
Sıxmadım barmağını 

“Bitmeyen bir aşkı olan, Kemal ’i ölüm duygusu sarmış olmalıydı. Bu genç yiğide yazdığım bir hoyratı gösterdim. .  

Dostlar meni başarsa 
Yâd elimde çaşarsa
Boyun egmerem yara 
İçerimde yaşarsa 

 Dediki: Bu dörtlügü ben yazsaydım son iki dizesini şu şekilde söylerdim: 
 
 Razıyam men ölmeğe!
Yar yerime yaşarsa       

Arkasından tükenmeyecek gözyaşları bıraktı Musalla Mezarlığında vatan toprağına emanet edildi.  

Dostum kurma eglence
Yardan xeber gelince 
Ecel gelende baxmaz 
Uşağ , ixtiyar , gence 
   
                               (Ş.K.)

 

Y


__________________