Forum Stats Test Link Test Link Test Link Test Link
Şiirlerimiz » UYGUR GÖÇ DESTANI
Başlık: UYGUR GÖÇ DESTANI
Yazar: İbrahim Sağır
Tarih: 2017-01-26 01:27
Yorumlar: (0)
Rated 0/5 (0%) (0 Votes)

REKLAMLAR

İran kaynaklarında fazla ve farklı olarak şunlar anlatılıyor.”

 UYGUR GÖÇ DESTANI

Tuğla, Selenge’nin birleştiği yerdi,
Bir fındık bir kayın ağacı vardı.

İki ağaç arasında gün günden,
Bir dağ büyüyordu kendiliğinden,

Bir zaman sonunda dağ yarıldı,
Ve açılan beş odacık görüldü.

Her odacıkta bir çocuk var idi,
Bu çocuklar kutlu çocuklar idi.

Halk Buğu Tigin’i hakan seçtiler,
Hükümranlığını kabul ettiler.

Tanrı ona üç karga vermiş idi,
O kargalar emrine girmiş idi.

Ülkenin her yanına ulaşırlardı,
Olan biten neyse hep taşırlardı.

Bir gece Buğu Kağan uyurken,
Odaya bir kız girdi pencereden.

Buğu Kağan korktu ses çıkarmadı,
Kız her gece gelmeyi tekrarladı.

O rüyayı vezirine söyledi,
Vezir de,  “Onunla bir konuş.”Dedi

Buğu Kağan vezirini dinledi,
Kız gelende konuşalım gel dedi.

Kız ile konuşmaya daldılar,
Biri birlerinden memnun kaldılar.

Kağan rüyasına gelen o kızla,
Ak Dağ’a giderek gezerdi hazla.

Günlerden sonra bir gece yine,
Aksakallı bir pir girdi düşüne.

Ona fıstık kadar, fıstık şeklinde,
Yüzük taşı verdi, dedi ki! “Dinle!

“Sen bu taşı sakladığın müddetçe,
Dünyanın dört tarafına hâkim olacaksın.”

Aradan çok zaman geçti,
Kader devrana yol açtı.

Herkes gibi o da öldü,
Bir oğlu da kağan oldu.

Onun zamanında yurdun,
Üstündeki kuşun, kurdun.

Vahşi, ehil cümle varlık,
Göç göç diye attı çığlık.

Göç etmeye mecbur kalıp,
Gece gündüz hep yol alıp,

Hoçu semtine vardılar,
Beş Balıg şehri kurdular.



İbrahim Sağır






Henüz yorum yapılmamıştır.